Wola Kopcowa

 

 

Liczba mieszkańców: 1300
Sołtys: Edward Mazur

 

 

 

Sołectwo Wola Kopcowa leży w południowej części gminy, w dolinie Czarnej Smugi i Pajączkowej Strugi. Cechuje się dynamicznym rozwojem budownictwa jednorodzinnego. W sołectwie znajduje się zabytkowa kaplica oraz Dom Ludowy z funkcją integracji społecznej.

 

 

Z przeszłości ...

Z powodu bliskości terenów łowieckich w Woli Kopcowej wybudowano modrzewiowy dworek myśliwski. Architektura tego obiektu była typowo staropolska, po rogach posiadał dwie baszty między którymi zadaszenie wsparte na czterech drewnianych słupach. Zadaszenie było spiczaste, pokryte drewnianym gontem. Baszty po bokach były murowane, a w nich okna wykonane z ciosu kamiennego, z kratami. Samo wejście zamykane było na silne żelazne drzwi. Dwór ten istniał do roku 1951, posiadał 12 pomieszczeń. Znajdował się nieopodal strumienia przecinającego wieś przy obecnej ulicy Lenartowicza 4. Pozostałością po nim są istniejące do dzisiaj pomieszczenia piwniczne. Fundatorem dworu był biskup krakowski Kajetan Sołtyk. Wybudował go w latach 1776-1778.


Obok zabudowań dworskich znajdował się spichlerz z poddaszem pokryty gontem. Od strony strumienia znajdowały się zabudowania gospodarcze, które graniczyły z karczmą, do której przystawione były dwa pomieszczenia, tj. wozownia i stajenka. Obok dworu znajdował się staw, który gromadził wodę do poruszania miechów i młota w kuźnicy. W sąsiedztwie znajdował się piec dymarski. Zakład ten zatrudniał 6 mieszkańców Woli Kopcowej. Nad groblą znajdował się młyn zwany Maj. W roku 1789 r. były tu 42 gospodarstwa.

 

 

 

Zabytki:


1. Zespół kaplicy p.w. św. Józefa Robotnika. Kaplica powstała około roku 1835 z inicjatywy księdza kanonika katedry kieleckiej księdza Józefa Cwiklińskiego jako jednaz trzynastu w sąsiedztwie miasta Kielce. W swym założeniu architektonicznym jest identyczna jak kaplica w Dąbrowie. Stoi ona na wzniesieniu w środku wsi. Wieżyczka z sygnaturką jest ośmioboczna dosyć obszerna. Zwieńczona została cebulastym blaszanym hełmem. Całość drewniana na kamiennej podmurówce, oszalowana w 1988 roku.

2. Figura św. Jana Nepomucena przy starym trakcie z Kielc do Masłowa w sąsiedztwie rzeczki i mostu Struga Zajączkowska, w odległości ok. 400 m. od nieistniejącego dworu biskupiego. W przedniej części figury data 1774 i inicjał MS, wyżej nazwisko Kazimierz i Magdal (ena) Przybylscy i rok 1889 (prawdopodobnie rok i nazwisko fundatorów renowacji). Obiekt posiada kilka inicjałów z datami: XK 1860; MP 1859. Pozostałe są mało czytelne. Liczne ślady nieudolnej renowacji. Całość wykonana z piaskowca, a przed budową drogi figura znajdowała się na dużym wzniesieniu, obecnie zniesionym. Figura wraz z postumentem w stanie dobrym, nieujęta w ewidencji zabytków, mimo iż jest to najstarszy obiekt tego typu w gminie.

3. Dom nr 57 wł. Józef Kruszczak, drewniany z 1881r.


4. Dom nr 75, wł. Ignacy Rzędowski, drewniany z 1914r.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Polecamy:




POLECAMY

Pliki Cookies

Nasz serwis wykorzystuje pliki cookies
Korzystanie z portalu oznacza akceptację
zasad wykorzystywania plików cookies
> Więcej na temat plików cookies <

WSPÓŁPRACUJEMY Z: